Η Σοφία Βούλγαρη είναι απόφοιτος του Τμήματος Φιλολογίας του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ειδίκευση: Μεσαιωνική και Νεοελληνική Φιλολογία) (1989) και διδάκτωρ του Πανεπιστημίου του Λονδίνου (1996). Εκπόνησε διδακτορική διατριβή στο King’s College London υπό την εποπτεία του Roderick Beaton, Καθηγητή Νεοελληνικής και Βυζαντινής Ιστορίας, Γλώσσας και Λογοτεχνίας, με τίτλο: “Between and beyond Genres: the Poetic Prose of A. Embirikos, E. Ch. Gonatas and Nanos Valaoritis.’’ Από το 1997 ως το 1999 δίδαξε Νεοελληνική Γλώσσα και Λογοτεχνία στο Ινστιτούτο Ελληνικών και Λατινικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Αμβούργου ως συμβασιούχος διδάσκουσα. Από το 1999 ως το 2003 διετέλεσε Επιστημονική Συνεργάτις σε ερευνητικό πρόγραμμα με θέμα την ελληνική διγλωσσία και το διαχρονικό αποτύπωμά της στην πεζογραφία (διευθυντής: Hans Eideneier, Καθηγητής Βυζαντινής και Νεοελληνικής Φιλολογίας) στο Ερευνητικό Κέντρο για τη Mελέτη της Πολυγλωσσίας του Πανεπιστημίου του Αμβούργου. Από το 2003 ως σήμερα υπηρετεί στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, ως το 2025 στο Τμήμα Ελληνικής Φιλολογίας. Έχει διδάξει σε προπτυχιακό και μεταπτυχιακό επίπεδο μαθήματα σχετικά με τη νεοελληνική λογοτεχνία του 19ου και 20ου αι., τη θεωρία της λογοτεχνίας και τις χρήσεις της στη διδασκαλία της λογοτεχνίας, ζητήματα Συγκριτικής Γραμματολογίας, Συγκριτικής Ποιητικής και Πολιτισμικής Θεωρίας, καθώς και με θέματα που άπτονται των Ιατρικών Ανθρωπιστικών Σπουδών. Έχει επιβλέψει διδακτορικές διατριβές με θεωρητικό και διεπιστημονικό προσανατολισμό (σχετικά λ.χ. με σύγχρονες αυτοπαθογραφίες, τη λογοτεχνία της κρίσης, τις αναπαραστάσεις των λαϊκών τάξεων στη σύγχρονη πεζογραφία, τις εκφάνσεις και τις αντιστάσεις στη λογοκρισία).
Τα ερευνητικά ενδιαφέροντα και οι δημοσιεύσεις της αφορούν τη νεοελληνική ποίηση και πεζογραφία του 20ου και 21ου αι., τις εκφάνσεις του μοντερνισμού και τις επιβιώσεις των πρωτοποριακών κινημάτων, τα μεικτά, μεταιχμιακά και υβριδικά είδη, τη Συγκριτική Γραμματολογία, εφαρμογές της θεωρίας της λογοτεχνίας (θεωρία των λογοτεχνικών ειδών, ψυχαναλυτική προσέγγιση, αναγνωστικές θεωρίες, κ.ά), καθώς και τις σύγχρονες τάσεις που αντανακλούν τους προβληματισμούς σχετικά με το μέλλον της λογοτεχνικής θεωρίας.
